Dag 13

Als ik wakker word om 06.00 uur schijnt de zon mijn kamer binnen. Wat een verandering ten opzichte van gisteren.

Opstaan doe ik pas om 07.00 uur, dat vind ik vroeg genoeg. Als eerste pak ik alles in wat ik niet meer nodig heb. Dat gaat makkelijk want de fiets staat ook binnen. Het ontbijt staat dan voor me klaar precies zoals ik het gisteren heb genoten; 3 broodjes, ham, kaas en salami, een kannetje melk en een kannetje thee en natuurlijk een zachtgekookt eitje. Frau Veronika Heis heeft het goed onthouden. Wat is dat toch fijn. De 2 andere Nederlanders, Joep en Erik uit Den Bosch, komen dan ook naar beneden, maar willen wat later vertrekken. We kletsen nog even wat, maar ik wil op tijd vertrekken, dus houd ik het kort.

Op het moment dat ik vertrek is het 0 graden. Ik heb mijn winterhandschoenen over mijn zomerhandschoenen aangedaan en dat bevalt me prima bij deze temperatuur. Aan mijn lijf voelt het fris ondanks de 4 lagen kleding. Het is inmiddels wat bewolkt geworden, maar je ziet zo dat het een mooie dag gaat worden. Om 11.00 uur is het al 10 graden met een lekker zonnetje. De uitdagende klimmen van vandaag komen al eerder dan dat ik dacht. Ik heb eergisteren natuurlijk ook verder gefietst dan bedoeld. De klimmen vallen zwaar. Geen nood, ik heb besloten in een voor mij gunstige versnelling omhoog te gaan en als ik merk dat ik moe word stop ik gewoon om even te rusten. Dat bevalt me prima. Duurt het maar wat langer voordat ik boven ben. Eenmaal boven op de eerste echte berg, de Buchener Höhe op 1100+m, vangt de 2e uitdaging van vandaag aan; hier gaat het omlaag. En niet zomaar! Bijna 7K met een dalingspercentage van 9 á 10. Op de rechte stukken haal ik makkelijk snelheden van 65 k/h en dan knijp ik nog in de remmen! Zo probeer ik gecontroleerd naar beneden te komen. De daling eindigt in Telfs en daar zit ik dan meteen weer 500m lager dan op de top. Die moet ik straks weer allemaal terug klimmen, want morgen moet ik naar 1600+.      Ik koop bij de bakker in Telfs wat broodjes voor de lunch en morgen ochtend en daarna zit het tempot er meteen weer lekker in. Het valt op dat alles er zoveel mooier uitziet als de zon schijnt. Het nodigt ook meer uit om rond te kijken. Ik fiets langs de Inn omhoog, een prachtige route. Ik kan niet echt goed zwemmen, maar als ik het mooie blauw-groene water zo zie in dit zonnetje, zou ik er zo in willen duiken. Wat een geweldige rivier en daar mag ik vele kilometers langs fietsen. De lunch gebruik ik bij een Raststätte aan de A12, die vanaf het fietspad bereikbaar is. Daar ben ik vroeger dan dat ik dacht, ondanks dat het wel weer veel klimmen en dalen is vandaag.

Zo kom ik al wat vroeger aan op de camping waar ik vandaag naar onderweg was en eigenlijk niet eens. De camping die ik had uitgezocht ligt in Landeck maar opent pas in juni. Even over het hoofd gezien. Daarom moest ik door naar Prutz en dat heeft een prettige bijkomstigheid. Ik had vrijdag meer kilometers en vandaag was ik vroeg, dus konden deze kilometers er makkelijk bij. Daarmee heb ik morgen wat tijd (lees=kilometers) over waardoor het einddoel van die dag iets verder komt te liggen dan oorspronkelijk gepland en daarmee bereik ik net die andere camping die ik nodig heb, omdat de oorspronkelijk geplande camping definitief gesloten blijkt te zijn. Soms zit het ook wel eens mee.

Aangekomen op de camping in Prutz, waar ik nu ben, is het 16 graden. Er geen bezetting op de receptie, ik ben te vroeg. Ik zet mijn tent toch maar op en ga me douchen. Onderweg naar de douche passeer ik Nederlanders (Sandra en Lambrecht uit Bergen NH) en ik vraag hen of ik muntjes nodig heb voor de douche. Zo raken we in gesprek en ze bieden me een kop thee aan na het douchen. Daar maak ik graag gebruik van. We praten een klein uurtje over hun reizen, mijn tocht, de mooie omgeving hier, de vriendelijkheid van de mensen hier en zo voorts. Als ik zeg dat ik nog stroom moet zoeken voor het opladen van mijn Navi bieden ze meteen aan om dat in hun caravan te doen. Zo zie je maar weer; meer aardige mensen in de wereld dan slechte.

Na een korte wandeling door het dorp, ga ik eten in het restaurant op de camping. Eindelijk de schnitzel die ik al zo lang wil hebben. Al honderden kilometers  kan ik die niet aankomen, noch in Duitsland, noch in Oostenrijk, maar nu heb ik 'm. Omdat het zondag is neem ik een koffietje na, espresso met vanille ijs en slagroom. Nét te doen! 

Morgen de échte klim naar ca 1600 m, ik kijk er niet naar uit, maar als ik dát achter de rug heb kan het bijna niet meer fout. Ondanks dat ik dan pas net over de helft van de totaal afstand ben.

Morgen meer dus. (hoop ik)

85K, vertrokken:  09.00 uur, aankomst:  14.45 uur.