Epiloog

Ik ben weer thuis!  Ik roep niet “EINDELIJK THUIS!”  De reis heeft me immers iets gebracht wat ik zocht. ’N stukje innerlijke rust en een ervaring die ik miste. Vanmorgen dacht ik nog: “moet ik niet nog iets doen?” Het voelde of ik nog een stuk moest gaan fietsen; alsof ik dat nodig had. Alsof ik niet klaar was. Toch is het voorbij en heb ik vooral genoten van de contacten onderweg met mede Rome-gangers en met lokale mensen, ze waren goud waard.

Mijn onderneming begon jaren terug toen ik hoorde van iemand die ook deze fietstocht ondernomen had. Voorbereidingen, ideeën, aankopen, lezen van reisversslagen, passen, meten en lijstjes maken en steeds weer nadenken over wat wel of wat niet. En dat alles met het idee dat ik het wilde proberen op mijn eigen manier natuurlijk, met mijn niet aangepaste 35 jaar oude Gazelle en zonder training vooraf. Kan het dan ook? Jullie kennen het resultaat.

Maar ik ben ook gewoon blij dat ik weer thuis kan zijn in het huis dat ik ’n dikke 20 jaar geleden gebouwd heb en waar ik weer samen ben met de vrouw waar ik 38 jaar geleden mee getrouwd ben en waar ik nog steeds van hou en het de komende jaren echt nog wel mee vol ga houden.  Maar thuis heeft ook nog iets anders.  Ik heb het gemist om de dingen die ik onderweg beleefde en zag te kunnen delen.  Niet dat ik me eenzaam heb gevoeld, maar wel alleen.  En dat is nu weer over.

Ik moet een aantal mensen bedanken voor hun bewuste of onbewuste bijdrage aan mijn onderneming. Mijn vrouw dat ze me de vrijheid heeft gegeven, ook al was het met tegenzin. David en zijn gezin voor de opvang en de heerlijke maaltijd, toen ik er op dag 2 al helemaal doorheen zat van kou en vermoeidheid. De mevrouw in het koffiehoekje van de supermarkt, die me gratis een glas melk gaf waar ik op dat moment zo naar verlangde. Het stel dat tijdens mijn lunch de verpakking van mijn eten voor me openmaakte, toen ik dat zelf met ijskoude vingers niet voor elkaar kreeg. De Nederlanders met hun camper op de camping waar ik geen stroom had, die mijn navigatie voor me oplaadde zodat ik de volgende dag weer verder kon. En zo zijn er beslist nog veel meer.                    Allemaal bedankt.

Maar vooral jullie; allen die mijn onderneming gevolgd en er op gereageerd hebben. Jullie hebben me geïnspireerd om door te gaan op de momenten dat ik wel eens twijfelde of ik het eigelijk wel kon. Toen de échte bergen zich aandienden bijvoorbeeld, of toen ik al dagen verkleumd onderweg was. Jullie waren onderdeel van mijn klankbord waardoor mijn alleen zijn nooit om kon slaan in eenzaamheid. Zonder jullie zou de trip niet half zo mooi geweest zijn. En voor degenen die twijfelden of ik wel genoeg genoot onderweg, hoop ik dat het totaal van mijn verslagen die twijfel heeft weggenomen.

Mijn verslagen zijn zoals ik al eerder heb gezegd mijn kijk op de dingen die ik heb beleefd en zijn zeker niet bedoeld als defenitie van wat is. Ik sluit af met een telsom, een lijstje van momenten. Dat staat hieronder.

Bedankt allemaal en tot ziens.

Meest waardevolle aanschaf:     mijn tentje          Vango Nevis 100

Meest nutteloze aanschaf:          BBQ-roostertje

Mooiste ervaringen:                      de mevrouw die me de gratis melk gaf, David en zijn gezin

Slechtste ervaring:                         het camping personeel dat denkt dat je op beton een tent kunt opzetten

Te weinig meegenomen:              afther-sun (gekocht)

Te veel meegenomen:                  kleding (1x sokken, 1x T-shirt, 1x ondergoed)

Veel plezier gehad van:                nieuwe telefoon

Meest lekker gegeten:                  Szegediner goulash, het ijsje in Verona

Minst lekker gegeten:                   flammkuchen op dag 4

Grootste pech:                               gebroken tentstok op dag 2

Grootste geluk:                               zimmer bij Prutz, geen pech met de fiets

Beste dag:                                        dag 18, Verona - Pincara

Minste dag:                                     dag 2, Roermond - Schweinheim

Beste moment:                               top van de Passo di Resia

Minste moment:                             niet met de fiets tot op het sint-Pietersplein kunnen  (het échte eindpunt)

Meeste plezier gehad van artikel:             Mijn tentje, Vango Nevis 100

Minste plezier gehad van artikel:              armstukken, vergeten op camping

Ongebruikt, buiten pleisters, oid. :           Hardloophorloge, zakdoeken, Esbit + BBQ-rooster, reserve (fiets)materialen

Nutteloos meegenomen:                            fiets-overschoenen

Kwijtgeraakt onderweg:                              armstukken op dag 3, touwtje (waslijn) op dag 9, fietshandschoenen op dag 18 (teruggekregen ’s avonds)