Dag 12

Toen ik vanmorgen wakker werd heb ik meteen naar buiten gekeken of ik misschien toch verder kon. Buiten ligt 3 cm sneeuw terwijl er nog steeds meer bij valt.🌨️☃️Er ligt geen sneeuw op de straat, die was gisteren al zo nat dat de sneeuw daar niet blijft liggen. Het is -2 graden en hoewel het toch 'n beetje als vals spelen voelt, blijf ik vandaag maar waar ik ben; de Fuirerhof van de fam. Heis in Gasse-Leutasch. Eigenlijk ben ik best wel teleurgesteld dat ik vandaag niet verder ga, maar ik moet nog ruim 100 meter stijgen en daarna 8K met 7-8% omlaag en ik wil geen extra risico's opzoeken. Morgen verwachten ze dat het wel koud zal zijn (-6 gr in de nacht!), maar in ieder geval droog en met weinig wind. Goed fietsweer dus. 

Deze dag staat in het teken van niksen. Na een heerlijk ontbijt (inbegrepen) met Jus, melk, thee, ’n zacht gekookt eitje en semmel met ham en kaas, begin ik aan dat niksen. Mooi de tijd om mijn schrijfsels bij te werken. Net na 10-en wordt het buiten wat lichter, maar het sneeuwt nog steeds. Als ook dat om ca. 12 uur stopt besluit ik buiten een stukje te gaan wandelen. Het dorp Gasse is een gehucht van niks. Zoals zo vaak in zuid-Duitsland of Oostenrijk is er een kapel (of kerk) met 10 huizen er omheen en soms een bakkerij, maar dan houdt het op. Gasse is geen uitzondering op de regel. Of eigenlijk toch wel; dat Italiaans restaurant. Het dorpje is ca 400m lang en daarna loop ik nog ’n kilometer naar Leutasch wat een echte kerk heeft (die open is!), een tankstation, 2 hotels want dit is wintersportgebied en diverse pensions en Gaststättes. Het vreemde is dat alle hotels, pensions en Gaststättes "zeitlich ausser Betrieb" zijn of "Urlaub bis ende Mai" hebben. Je kunt er dus met de beste wil van de wereld niet terecht. Ook de daaraan gekoppelde restaurants zijn dus dicht. Maar de kerk was open. En die had een stempel en dus ben ik later nog eens teruggelopen om die in mijn Pelgrimsboekje te zetten. Als ik terug loop naar mijn onderdak, hoor ik de lawine kanonnen die afgeschoten worden.

Tijdens mijn wandeling (in totaal ca 10K) baal ik enorm als ik merk dat het zo met de lichte wind en een waterig zonnetje in de rug heerlijk aanvoelt, toch wel een beetje dat ik niet gewoon ben gaan fietsen. Dan maar wat later gestart. Als het zo rond 14.45 uur toch weer even begint te regenen en de zon weg is, is het weer wat makkelijker te accepteren. Ik merkte vanmorgen heel erg dat mijn spieren onrustig waren, maar nu na het wandelen voel ik toch wel dat wandelspieren héél andere spieren zijn dan fietsspieren.

Ik ga dadelijk dezelfde Italiaan als gisteren bezoeken. Dat moet ik wel als ik wil eten. Vanvond alvast inpakken zodat ik morgen vroeg na het ontbijt direct weg kan.

Het bereik en de verbindingen zijn hier boven in de bergen zo slecht dat ik geen enkele foto overgestuurd krijg. Andere keer weer.

En ehh.. Fijne verjaardag morgen Nova! 🎉

0 K, vertrek:  niet, aankomst:  gisteren.