Dag 3

En soms zit het minder tegen.  Vanmorgen was het buiten nog behoorlijk vochtig. De binnen in het kantoor in de warmte opgehangen drijfnatte kleding, was niet droog. Dus wat anders aan. Vervelend zijn dan natte schoenen en handschoenen, omdat je vingers en tenen direct al weer koud zijn. Het droogt overigens ook aan het lijf, merk ik. Ik vertrek in de verkeerde richting uit de straat. "Der Chef" spreekt erg binnens monds (en dialect!) dus dat had ik gewoon verkeerd begrepen. Daardoor moet ik met nog koude spieren meteen al een heuvel op van 100 meter. Was ik na 10 minuten dus alweer kapot! En 2K omgefietst. Vervolgens blijkt het zoeken om terug op de route te komen al net zo lastig als het vinden van de camping. Met mijn Hollandse (lees= Duitse) mond vind ik het natuurlijk wel en eigenlijk zelfs zonder extra kilometers te maken. Er zaten vandaag toch wel diverse klimmetjes in, maar dat was eigenlijk vóórdat ik weer op de route was. De route zelf gaat weer door een heel mooi gebied. Alleen kom ik er in de middag achter dat ik eigenlijk te hard fiets om al het moois goed te kunnen bekijken. Minder hard fietsen is minder kilometers afleggen en dat is even een dilemma. Ik ga eens nadenken hoe ik het wil doen. Tijd is er immers genoeg. Eenmaal bij de Rijn krijg ik een beeld van de volle schoonheid van de rivier en zijn omgeving. En daar mag ik vandaag dan zo'n 60K langs fietsen. Heerlijk. Zou alleen nog overtroffen kunnen worden als de zon ook zou schijnen, maar het blijft wat grijs. Droog vind ik al heel wat. Ik eet wat meer dan gisteren. Die dag heeft heel veel energie gekost door de kou en de lengte van de rit. Dat doe ik nu anders. Ik heb ook boodschappen gedaan voor de lunch, het ontbijt van morgen en het toetje. Vanavond eet ik á la carte: Lemon Chicken á la Larco. Smaakt prima Jan! Op de camping waar ik nu ben staat ook een Frans stel met een hond. Zij gaan met de fiets van Grenoble naar Finland. Ze zijn blij dat ze even met iemand kunnen praten. Frans (of Engels) sprekende Duitsers zijn zeldzaam.

Ook vandaag ben ik weer een aantal zeer behulpzame mensen tegengekomen. Een Turk die aanbied mee te rijden naar het station dat ik zoek (ik sla het aaanbod af), een Duitser die me écht uitgebreid de weg wijst en een Duitser die als ik vraag om iets van ketting spray, meteen zijn garage op z'n kop zet om me aan smeermiddel te helpen. Er zijn nog steeds meer goede dan slechte mensen op de wereld. Al met al een makkelijk dagje met goed beschouwd slechts één minpuntje. Ik heb gisteren een spierblessure opgelopen aan de buiten kant van mijn linker knie en die voel ik echt heel de dag. Het wordt wel minder als mijn been warm is. Denk dat ik het beste maar naar de zon kan fietsen. 😊😊

103 K, vertrek:  09.00 uur, aankomst:  16.25 uur.