Dag 2

Het is weer zo'n dag! Omdat ik me had voorgenomen om vandaag 110K te fietsen, ben ik om 08.30 uur vertrokken. In de regen, net als gisteren, alleen had ik vandaag uit voorzorg al vast mijn regenkleding en overschoenen aangedaan. Het zou een route zijn met ca. 60K onverhard en dat heb ik geweten. Al na 30K knarste alles aan mijn fiets bij iedere beweging. De modder van het onderliggende pad had inmiddels weer heel de aandrijflijn, remmen en versnelling aangetast. En om 10.30 uur had het water, ondanks de regenkleding via mijn rug, mijn bilnaad bereikt. Wat kan een mens nat worden. Regen heb ik nog nooit erg gevonden, maar als de temperatuur weer heel de dag niet boven de 10 graden uitkomt, dan word ik zó koud dat ik bij het bakkie thee met taart dat ik bestel, niet eens bij mijn portemonnee kan. Als ik anderhalf uur later er nog ergens een bestel, is het alleen maar slechter geworden. Volgens mij moet het een heel mooie route zijn, maar ik kan er te weinig van zien. Om half 2 realiseer ik me dat ik moet eten, want ik word gammel. Waarschijnlijk net te laat. Ik had geen erg in de tijd; het fietsen ging tot dan eigenlijk best lekker. Het blijft keurig regenen en met tijd en wijlen zelfs iets harder. Eindelijk als ik Zülpich voorbij ben is het enkele keren voor 100 meter droog, maar daar blijft het ook bij. Net achter Euskirchen ga ik op zoek naar mijn camping. Vreemd dat hier niemand de camping kent en zelfs tot op 5K van het dorp waar de camping ligt, zeggen bewoners het dorp niet te kennen! Ik kom er natuurlijk wel, maar dan véél later dan gepland en doodop. Ook met behoorlijk wat meer kilometers op de teller dan gepland. Ik moest onderweg al omfietsen omdat er bij een oprit aan het einde van een fietspad een afgesloten hek was gezet, maar in de zoektocht naar de camping blijkt deze ipv 4K van de route wel op15K te liggen.

Aangekomen op de camping, die uiterste primitief is maar zeker te doen, ben ik doodop. Ik zorg eerst voor mijn onderkomen en dat valt glad niet mee met verkleumde vingers. De overbuurvrouw ziet me doende en vraagt of zij het misschien voor me zal doen. Erg aardig aangeboden, maar dat kan ik niet accepteren. Tot overmaat van ramp breekt mijn tentstok kapot. Ach de tent blijft bruikbaar en dat is belangrijk. Vervolgens worden de meeste vervelingen onder een heerlijke douche weggespoeld en ook mijn fiets is (weer) afgespoten, net als alle bagage. Ook de tent, de tassen en het matras zaten dik onder de modder Teruggekomen uit de douche mijn natte boeltje in het kantoor/kantine/keukentje van de camping te drogen gehangen. Terug bij de tent word ik aangenaam verrast door een andere buurman, David (ook Nederlands uit Delft) die aangeeft te veel eten te hebben voor zijn gezin en vraagt of ik wellicht wil mee eten. Van dat aanbod maak ik gretig gebruik. Als ik hun camper binnen stap vraagt hij of ik grote honger heb en veronderstelt dat ik wel een paard op zal kunnen. Als ik zeg "en ook de koe nog die in de wei ernaast staat" zegt hij "en zeker ook de ruiter". We hebben gezellig gepraat ook met zijn vrouw en de kinderen. Ik heb heerlijk gegeten en zou zo kunnen gaan slapen, maar dit moet ook nog. 

Of ik morgen de voorgenomen 100K hangt echt wel af van het herstel. De kou en de extra kilometers hebben er flink ingehakt. Ik ga het zien.

132 K, vertrek: 08.30 uur, aankomst:  17.00 uur.