Dag 24

28 mei 2026 - Massa Martana, Italië

Gisteravond heb ik nog tot redelijk laat met 2 Nederlanders uit Schipluiden, Leo en Miriam, zitten kletsen. Zeer tegen mijn gewoonte in had ik van alles los rond mijn tent verspreid, zo ook mijn fietstassen en rugzak. Voor mijn doen was het een zootje. Moest kunnen, het was vanacht 21 graden en dan is het buitenleven geweldig. Zeker na een veel te goed gevulde pizza Calzone met garnalen, zalm, Stracciatella en meer van dat lekkers en dan even uitbuiken naast de tent. Vanmorgen werd ik rond 05.45 uur wakker van gerommel buiten. Als je toch wakker bent dan ga je gelijk maar even naar het toilet en toen ik buiten nog eens goed luisterde, bleek het gerommel naderend onweer te zijn. Dat was gisteren niet aangegeven! En dus moest ik ná het toilet snel alles dicht doen en bij elkaar rapen en in de tent opbergen, want 5 minuten later viel er al een flinke regenbui!

Vanmorgen maakte ik me geen zorgen om de regen. Die zou maar max tot 10.00 uur duren en ik had vandaag een korte afstand als etappe staan. Om 07.30 uur werd ik weer wakker. Omdat ik voor 06.00 uur al diverse zaken terug in tassen had gedaan was het meeste al opgeruimd en zie daar; om 08.15 was het alweer droog. Soms krijg je wat je verdient. Door dit alles was ik ruim eerder klaar dan gebruikelijk en daardoor kon ik al vóór 09.00 uur op pad.

Net voor Cannara blijk ik op de enige echte Apenijnen fietsroute te zitten. Dat geven de bordjes tenminste aan. Die is  heel mooi maar ook van een kwaliteit die naar Nederlandse maatstaven ruim onder de maat is. Soms over mooie splinternieuwe wegen of fietspaden, dan weer over gravelpaadjes die amper 30 cm breed zijn tussen hoog gras. En ook de wielrenners die deze route volgen moeten daarover. De etappe van vandaag gaat weer over een hoge top van de Apenijnen; zo'n kleine 600 m. Na Bevagna, een schitterend klein plaatsje, begint het. Het klimmen begint langzaamaan te wennen en ik krijg het steeds beter onder de knie. Maar soms zijn de wegen die je berijdt zó slecht, dat je meer rond stuitert als rijdt en daar lijdt het tempo behoorlijk van, net zo als je kont. Op de afdaling van Viepri naar  Massa Martana is de weg zelfs zo slecht dat ondanks het dalingspercentage van 5%, ik niet harder kan dan zo'n 30k/h. Gewoon omdat ik anders de controle over mijn stuur (en mijn hart) niet kan houden. Ik ben geen angsthaas maar hier knijp ik voor in mijn remmen.

De camping is snel gevonden Die ligt pal langs de route. Achter een Agriturismo. Plaats voor slechts 3 tenten op een oppervlakte van 1000 m2. Een lieflijk plekje met stroom, wifi, douche, toilet, zwembad, huisgebrouwen bier en naast een restaurant. Wat wil een mens nog meer. Vanavond kook ik echter zelf, want daar had ik op gerekend. Ik wil eens wat meer groenten en dat kan dan. Boodschappen daarvoor had ik al gedaan.

Op de camping kom ik ook Jurrien weer tegen. Die had gisteren een "Warm shower" geregeld, maar wilde vandaag weer kamperen. even later landen er nog 2 Nederlanders. Ik heb nog geen kennis gemaakt, maar het lijken vader en zoon; een wat oudere en een wat jongere man. En natuurlijk ook onderweg met de fiets naar Rome.

De foto's willen even niet, dus komen ze later.

Ik denk dat ik de avond zo wel doorkom. Tot morgen.

51K, vertrek:  08.50 uur, aankomst:  13.00 uur.

Foto’s

1 Reactie

  1. Henk van Gaal:
    28 mei 2026
    Mooi verhaal weer om te lezen.

Jouw reactie