Dag 22

Vandaag zijn we vertrokken naar Siem Reap. De 3e en tevens laatste stad die we in Cambodja aandoen. Het valt niet mee om Battambang uit te komen met de bus. Er wordt op veel plaatsen aan de weg gewerkt en de chauffeur kan niet de route rijden die hij zich had voorgenomen, omdat de stukken weg die overblijven naast de op brekingen vaak te smal zijn voor 'n bus. Na 15 minuten zijn we weer terug bij af en dat is zo'n 100 meter van het hotel. Eenmaal op weg gaat het beter. Dat heeft voor- en nadelen. Zoals ik eerder al zei wordt er in Cambodja vaak net iets harder gereden dan in Vietnam, maar hierdoor zie je heel veel mooie dingen onderweg alleen maar langs flitsen. Ik heb geprobeerd diverse foto's te maken, net als enkele medereizigers, maar die blijken op z'n gunstigst bewogen te zijn. We maken nog 'n stop bij een handwerk-opleidingscentrum voor kansarme Cambodjanen. Hierin bevindt zich ook een zijde farm waar  producten worden gemaakt en verkocht natuurlijk. Het is mooi te zien hoe de dames aldaar met schijnbaar plezier, maar zeker met grote vaardigheid stoffen produceren van de zijden draadjes van de rupsen. Het hele proces wordt uitgelegd en dat is mooi om te zien, maar wat de dames met hun oude weefgetouw doen is kunst! Hier wordt nog handmatig geweven en de snelheid die aan de dag gelegd wordt is hoog. Iemand zei dat hij nu snapt waarom zijde zo duur is, maar ik vraag me steeds meer af hoe ze zijde kunnen leveren tegen zulke lage prijzen. Na afloop rijden we door naar Siem Reap waar we nét voor het hotel naar een restaurant gebracht worden voor de lunch. Hier gaat van alles mis waaronder dat er mensen zijn die bij het bestellen van een gerecht expliciet vragen om géén koriander en dat vervolgens toch gewoon in hun soep krijgen. Ook zit er bij iemand die een vegetarisch gerecht bestelde meer varkensvlees in, dan in mijn fried-rice-pork.😒 We noemen het maar pech. Na de lunch rijden we in 3 minuten naar het hotel waar meer dan voldoende eetgelegenheden zijn om echt zelf te kunnen kiezen en vanavond zal waarschijnlijk blijken dat ze ook nog 'n stuk goedkoper zijn. Heel veel stops die we maken hebben zo een behoorlijk hoog commercieel gehalte. Na een snelle incheck in het hotel, waar we afscheid nemen van de eerste Cambodjaanse gids, gaan we om 15.00 uur met een nieuwe gids, Sannoor, op weg naar Tonle Sap, het grootste zoet water meer van Azië. Nog voor we er zijn maken we een fietstocht door het buitengebied. We hebben speciaal onze lichaamslengte op moeten geven dus verwachten we er veel van. Onze langste reisgenoot is immers 2.10 m en de kleinste maar 1.63 m. Bij aankomst staan er 14 keurige, vrij nieuwe, 29 inch, TREK  AT-bikes voor ons klaar, maar wel allemaal even groot. Ik moet nog eens navragen waar die lengte nou voor was. 😊 We fietsen een leuk tochtje, maar in een heel laag tempo (ik val bijna van de fiets) en thuis halen we hiervoor onze fiets niet uit de schuur. Maar goed, we zijn weer even zelf bezig geweest. Bij Tonle Sap gaan we op een boot die ons via een doorgang naar het meer brengt. We varen tussen de hier wonende mensen door, terwijl Corry nog snel een nek en rug massage krijgt, naar een drijvend café/uitzichtspunt/markt/farm. Hier fokken ze nog handtasjes en wachten we de zonsondergang af, net als gisteren en dan weer snel terug want er zit geen licht op de boot! Deze gids geeft in behoorlijk goed verstaanbaar Engels een duidelijke uitleg over de zaken die we zien of gaan doen. Niets wordt onnodig herhaald, een verademing! Terug bij het hotel is het al weer even donker, dus besluiten we maar snel te gaan eten. Ik weet het vanavond al. Het wordt amok. (gerecht)😁

Peter; onze huidige gids heeft vandaag inderdaad gezegd dat vrouwen boeddhistische non kunnen worden, maar wij hebben ze nog niet gezien.