Dag 18

De treinreis is prima. Eigenlijk hebben we best luxueuze zitplaatsen van 100 cm breed. Er is stroom bij ieder zitje, onder én boven (bed). Al na ca. 10 minuten komt er iemand van de catering vragen of je iets wil eten of drinken, zelfs al voor het ontbijt. Hij vraagt de hele wagon en komt dan later terug met het bestelde en weet dan precies wie er wat besteld heeft. Zo rond 19.00 uur komt er iemand van het personeel langs om de bedden op te maken. Zittingen uittrekken, rugleuningen neerklappen, matrasjes uitvouwen en een lakentje erom doen, kussensloop om het kussen en gordijntje omlaag en hopla, je kan naar bed. Erg netjes geregeld allemaal, alleen wat aan de vroege kant. Ook als hij om 20.30 uur voor de zoveelste keer langskomt en wij allang de laatsten zijn die niét op bed liggen, wuif ik 'm weg met "no thank you". Volgens ons is het nog geen kinderbedtijd. Om 22.15 uur besluiten we dat het wel kan en ga ik die medewerker zoeken. Ik vind hem 2 wagons verder achteraan in de restauratiewagon. Eerst zit het hele bijeen zittende trein team te wijzen "no, toilet thát way" en pas als ze besluiten te luisteren, snapt er iemand dat het om onze bedden gaat en gaat mee om ze op te maken. We hebben een goede nacht gehad. 's Morgens rond 05.00 uur zijn we alweer wakker én uitgeslapen en komt de beddenman de boel alweer opruimen en inklappen.

De trein zelf maak klere veel kabaal. Tjonge! Hoewel de binnenkant er misschien niet heel nieuw uitziet, is het gewoon goed en netjes. De stoelzittingen zijn wat hard, merkt mijn kont na 2 uur zitten. Het onderstel van de trein is iets anders. Of de rails. Het schudt behoorlijk en je hoort het gebonk van de rails overgangen echt dreunen. Ook hoor je het schuren van het staal van de wielen langs de rails vrijwel permanent. Het piept en kraakt voortdurend, maar de trein rijdt mooi op schema. Dat is toch ook wel iets. De cadans is een prima slaap verwekker. 

Als we in de ochtend aankomen rond 06.30 uur, 'n half uurtje eerder dan gedacht, rijden we met een bus naar het Amari Airport Hotel voor het ontbijt; en wat voor een. Je kunt het niet bedenken of het is er. Westers én Thai, heerlijk. Ook die boterham met kaas. Ja ik blijf een Hollander. Daarna gaan we naar ons hotel in Hua Hin. Ik dacht dat de busreis daarheen 2 uur zou duren, maar uiteindelijk duurt die in totaal wel 4 uur. Er gebeuren wel wat, voor ons gevoel rare dingen. Onze reisleidster neem aan het begin van de stad afscheid en gaat naar huis. De lokale gids die ons steeds heeft begeleid, gaat halverwege het 2e stuk met de mevrouw met de beenwond naar het ziekenhuis. Ook zij verlaat de groep en we zien haar ook niet meer terug. De chauffeur rijdt ons naar ons hotel en zet ons af en binnen worden we opgewacht door een lokale (Nederlandse) vertegenwoordigster van het reisbureau, die ons aan de kamernummers helpt. De kamers kunnen we pas na 15.00 uur in. Daarna gaat ook zij weg; we zien haar pas weer op de dag van vertrek. We vinden die gang van zaken maar bijzonder, maar FOX denkt blijkbaar dat het zo moet. Ondertussen wandelen we wat rond, lunchen ergens en later gaan we ons installeren op onze kamer. Vanavond zijn we wat verder de stad in gelopen en merken wel dat het hier meer toeristisch is. We eten op de weekend night market en zullen vanavond waarschijnlijk iets eerder naar bed gaan. Foto's zijn er geen gemaakt, we hebben immers alleen gereisd en gegeten.