Dag 15

We verlaten het schattige Pai alweer en gaan weer de nodige kilometers maken. Vandaag naar Mae Hong Son (bijna thuis dus) via een weg met deze keer 1864 bochten! Na het ontbijt vertrekken we naar de eerste tussenstop, het Doi Kiew Lom Viewpoint boven op een berg. En raad eens; nul-komma-niks. We zitten op dat moment net midden in de wolken. We hadden het kunnen weten, het staat hier op de paal al aangegeven "uitzicht 0". Jammer, dan maar snel door naar de volgende stop. Die is bij de Nam Lod Cave, een druipsteengrot waar we alleen in kunnen als we de rivier die er door stroomt oversteken op een bamboe vlot. Geinig en lastig, ze hebben stoeltjes staan van ca. 10 cm hoog, zodat net je kont niet nat wordt. De grot is best aardig, maar niet spectaculair, hoewel. De jonge gids toont ons een stalagtiet die de vorm van een borst heeft. Ze wil hebben dat ik er een foto van maak en dus zeg ik "no thanks, I have seen better boops", waarna ze een kleur krijgt. Ja, dat kan ik zelfs in het donker zien! Dan krijgen we nog wat uitleg over wat je je waarbij zou moeten verbeelden, maar de meeste dingen zie ik er niet in. In het 3e deel van de grot ligt in een teak-houten doodskist nog een geraamte van een vrouw die hier blijkbaar 13.640 jaar geleden heeft geleefd, maar die zien we niet, omdat er in de grot wordt gewerkt. Bij iedere stop worden we overigens op het toilet gewezen, dus ook hier. Maar om dat nou bij aankomst én bij vertrek te doen? Na de simpele, maar weer zeer smaakvolle lunch, bezoeken we een klein, relatief authentiek dorpje van wat ze een "hill-tribe" noemen. De mensen van deze bergstam leven hier nog betrekkelijk simpel in ouderwetse huizen en doen hoofdzakelijk dagelijkse werkzaamheden en met de hand, maar vergis je niet; ook hier hebben ze auto's, brommers en een GSM zendmast. Er wordt ons verzocht om niet als gekken met z'n allen op de inwoners af te schieten voor foto's en dat houdt op 2 stellen na iedereen ook zeker 15 seconden vol. Beschamend, maar wij kunnen er ook niets aan doen. Vervolgens stoppen we onderweg naar Mae Hong Son nog bij een plek waar rijst wordt geoogst. Mooi om te zien hoe het werkt en hoe zwaar het is. Nuii, onze gids, weet van alles wat er zo is in Thailand wel écht heel veel. Vanmorgen heeft ze ook het schoolsysteem en de banen bescherming nog uitgelegd. Dan zijn we er nog niet, want als laatste stop van vandaag, gaan we nog even naar Phu Klon voor een mud-spa. Natuurlijk doe ik mee, want ik heb begrepen dat je er daarna 20 jaar jonger uitziet. Ik moet na afloop dan ook echt even uitleggen wie ik ben, want niemand herkent me.🤣Na aankomst in het Imperial hotel gaan we al snel weer op pad naar het centrum om te verkennen en te eten. En dan is het weer zover. We vinden een klein tentje, mr Joe's House, waar we denken dat het wel zal smaken. We lijken de enige gasten, hoewel er een lange tafel wordt gedekt. Daar blijkt na verloop van tijd een verjaardagsfeestje van familie van Mr. Joe te zijn. Omdat er een kind jarig is zingen we mee met Happy Birthday en krijgen van de kleine meid en haar moeder een stukje van de verjaardagstaart aangeboden. We hebben heerlijk gegeten en een smaakvol verrassingstoetje gekregen! Bijzonder om zoiets mee te maken.