Dag 20

Het verhaal van vandaag komt wat moeilijk tot stand. De accu van de laptop is leeg, dus probeer ik in het restaurant een tafel naast de stroom te vinden en dat lukt. Er is daar echter geen wifi, dus dat moet later via de hotspot.

Vanmorgen was ik vroeg wakker. Onze campinggenote Jurrien wil rond 06.00 uur vertrekken om de warmte voor te zijn. Ze maakt niet veel geluid maar wel net voldoende om me te wekken. Overigens, als zij het niet had gedaan dan hadden de hier rondlopende ganzen of pauwen dat wel gedaan. De hier gehuisveste pauwen overnachten in de bomen en minstens één van hen had daarvoor de boom boven mijn tent uitgekozen. En toen maar hopen, of net níet. Bert en Peter gaan zoals gewoonlijk pas rond 10.00 uur op pad, dan ben ik al weg. Het ontbijt heb ik genoten bij de manege. Prima verzorgd met melk (wel een vreemde soort) koffie, thee, vruchtensap, kaas, jam brood, taart, gebak, koekjes 3 sneetjes met op ieder ’n ei, enz. Teveel om op te noemen. En dat voor € 8,00. Ik heb mezelf maar eens laten verwennen.

De route van vandaag gaat richting Ravenna. Ik heb besloten daar enkele kilometers voorbij te gaan. Ongeveer 15, dan hoef ik die morgen niet. Morgen had ik er eigenlijk 95 gepland, maar dan gaat het ook nog eens bergop. Misschien wat veel, maar de keuzes voor de afstanden zijn mede ingegeven door de locaties van de campings en die zijn er naarmate je verder in Italië komt steeds minder. Daarmee is overigens niet gezegd dat de etappe dan echt lichter wordt. Vandaag heb ik naar mijn mening één van de mooiste routes tot nu toe. Het traject slingert via landwegen, tussen velden en akkers, langs en door kleine plaatsen. Er is zoveel te zien dat ik aan het eind van de dag eigenlijk helemaal niet meer weet wat ik allemaal gezien heb. Dat geldt voor de dieren en vogels die ik zie; salamanders, slangen, hazen, fazanten, ganzen, zwanen met jongen, enz, maar ok voor bijv de “oude Italiaanse auto’s” dag die in een van de dorpjes wordt gehouden. Van alfa’s, Fiat’s, Lambo’s, Ferrari’s, etc, staat uitgestald. Mijn oog valt nog op een open-Fiat 500 met kofferrek en koffers. Heerlijk spul.       Ook de vervallen huizen en schuren zien er soms zo bijzonder uit dat ik ze allemaal wel op de foto zou willen zetten. Ik ben echter niet op foto-safari, maar bezig met een fietstocht.

Tegen het einde van het traject zit ik op een fietspad waar na enkele kilometers een hek staat. Hier kun je niet door. De mensen die voor mij rijden lijken heel resoluut en gaan via een sluippaadje toch verder. Ik besluit hun voorbeeld te volgen. Dat lijkt goed te gaan maar na ca 500m zie ik plotseling niemand meer. De Navi geeft aan dat ik nog 3.4K rechtdoor moet en dus besluit ik door te fietsen. Even later vind mijn Navi dat ik na 150m rechtsaf moet en dat ik 1,34K van de route af ben. Er was tot dat moment geen afslag mogelijk dus neem ik aan dat het weer een storing in de ontvangst is. Dat blijkt nieet verkeerd gedacht want de Navi blijft vasthangen in “ga na 150m rechtsaf” en “u bent 1,34K van de route. Vastgelopeen dus door gebrek aan ontvangst/bereik. Ik ben ergens in gefietst waar eigenlijk maar één weg uit is: terug! Hierdoor fiets ik ca 15K om en daardoor wordt de dagetappe toch wat langer als gedacht.

Ik eindig de dag in Lido de Savio, een soort Scheveningen, maar dan aan de Adriatische zee. Het is me meteen weer duidelijk waarom ik niet zo nodig naar het strand hoef. De heisa, strandstoeltjes, gereserveerde plaatsen en drukte kan ik missen en dan is het nog vóórseizoen.

De camping is goed maar niet geweldig. Het sanitair kan en de prijs is er gelukkig naar. Ik word geparkeerd op een zandplaat van 35m2, dus na 2 minuten zit alles onder het zand. Maar hopen dat ik morgen weer op gras mag staan. De aardige buren komen even kijken omdat ze de plaats voor vrienden in gedachte hadden. Als duidleijk is dat ik maar één nacht blijf, lachen ze duidelijk opgelucht en krijg ik een “bona sera” en “bona notte” naar mijn hoofd.

Ik eet in een restaurant aan de boulevard of wat daar voor door moet gaan. Lekker weer een pizza. Met een pittige soort salami. Brand de bek uit, heerlijk. Heeft dat biertje tenminste nut.

Voor mij zijn een aantal dingen vanzelfspreken, maar ik snap dat dit niet voor iedereen zo is. De mensen (Nederlanders) die ik spreek zij bijna allemaal op de fiets en die "fietstoeristen" zijn inderdaad allemaal onderweg naar Rome. 

105K, vertrek:  09.10 uur, aankomst:  16.00 uur.